Dodatkowo nie oszczędza ich wpływ zanieczyszczonego powietrza, burz lub wody zawierającej substancje żrące. Należy pamiętać, że same okładziny z płyt lub płytek nie stanowią izolacji przed opadami atmosferycznymi, takimi jak deszcz czy topniejący śnieg. Dlatego też trzeba zwrócić szczególną uwagę na staranne zbadanie danego podłoża, przemyślane i właściwe zaplanowanie układu warstw oraz złączy. Równie ważne jest ich staranne wykonanie przy jednoczesnym zastosowaniu poniższych zasad i wytycznych. Poniższe zasady, opracowane na podstawie „Wytycznych do projektowania i wykonania dachów z izolacją przeciwwodną – wytyczne dachów płaskich” wydane przez Stowarzyszenie DAFA – obowiązują dla projektowania i wykonania izolacji przeciwwodnej na powierzchniach nieużytkowych i użytkowych (np. tarasach, balkonach oraz połaciach dachowych, przeznaczonych pod dachy zielone).

Izolacja dachów za pomocą: pap bitumicznych...
Dachy o nachyleniu poniżej 2% (~1°) są konstrukcjami specjalnymi i mogą być stosowane tylko w wyjątkowych sytuacjach. W takich przypadkach pod górną warstwą pap polimerobitumicznych należy umieścić kolejną warstwę polimerobitumiczną lub dwie warstwy pap bitumicznych. Szczególnie należy zapewnić ciężką ochronę powierzchni (np. żwir). W przypadku części stref o nachyleniu poniżej 2% (~1°) (np. koryta) należy zaprojektować odpowiednie rozwiązania techniczne.

membran...
Izolacje przeciwwodne za pomocą membran z tworzyw sztucznych wykonuje się z reguły jednowarstwowo. Podczas montażu jednowarstwowych izolacji przeciwwodnych użyta membrana (warstwa) musi samodzielnie spełniać wszystkie wymogi i posiadać wszystkie właściwości charakterystyczne dla izolacji przeciwwodnych. Należy przy tym uwzględnić, w takim samym stopniu jak w przypadku wielowarstwowych izolacji przeciwwodnych, wymogi związane z wykonaniem i eksploatacją dachu takie jak: bezpieczeństwo wykonania połączeń, zabezpieczenie przed mechanicznym uszkodzeniem oraz odporność na warunki atmosferyczne. Dachy o nachyleniu poniżej 2% (~1°) są konstrukcjami specjalnymi i mogą być stosowane tylko w wyjątkowych sytuacjach. W celu zwiększenia jakości izolacji przeciwwodnej należy zwiększyć grubość membrany. Należy szczególnie zapewnić ciężką ochronę powierzchni dachu (np. żwir). W przypadku części stref o nachyleniu poniżej 2% (~1°) (np. koryta) należy zaprojektować odpowiednie rozwiązania techniczne.

płynnych folii
Pod pojęciem płynnych folii należy rozumieć mieszanki z tworzyw sztucznych i połączenia tworzyw sztucznych z bitumami. Izolacje przeciwwodne z płynnych folii muszą posiadać co najmniej takie same właściwości techniczne, jak izolacje z pap bitumicznych lub membran z tworzyw sztucznych. Muszą zostać uwzględnione wymogi uzależnione od eksploatacji dachu, takie jak: zabezpieczenie przed mechanicznymi uszkodzeniami oraz wystarczająca odporność na warunki atmosferyczne.

Ciężkie zabezpieczenie pokrycia
• Warstwa żwirowa – zwykle wykonywana jest ze żwiru otoczkowego o ziarnistości 16/32 mm, na grubość co najmniej 0,05 m w momencie wysypania. Jeśli warstwa żwirowa jednocześnie przejmuje funkcję ochrony przed unoszeniem spowodowanym siłą ssania wiatru, grubość warstwy jest zależna również od przewidywanych sił ssania wiatru. • Nawierzchnie przeznaczone do ruchu pieszego – produkuje się je np. z płyt chodnikowych lub płyt fasadowych na żwirze lub łupku o grubości średnio 0,03 m. Na izolacjach przeciwwodnych z pasm bitumicznych można, a na izolacjach z pasm tworzyw sztucznych koniecznie trzeba, położyć warstwę ochronną. Nawierzchnia tarasów powinna mieć nachylenie wynoszące co najmniej 1% (~0,5°). Podpory tarasowe pod nawierzchnię z płyt można stosować tylko na stabilnym i w miarę płaskim podłożu. Nie nadają się one do układania bezpośrednio na izolacjach.

Zabezpieczenie za pomocą obciążenia dodatkowego
Jako obciążenia dodatkowe służące ochronie przed unoszącymi siłami wiatru stosuje się: warstwy żwiru 16/32 o grubości co najmniej 0,05 m, wykładziny z płyt betonowych nadających się do ruchu pieszego lub podobnych, układane na warstwie żwiru lub bezpośrednio na warstwie rozdzielającej lub ochronnej, bloki betonowe na warstwie żwiru lub na warstwie rozdzielającej lub ochronnej, płyty betonowe prefabrykowane lub przygotowane na miejscu budowy o wielkości i zbrojeniu zgodnym ze statycznymi wymogami o powierzchni do 2,50 x 2,50 m i grubości ok. 0,10 m, układane na warstwie ochronnej lub na podwójnej warstwie rozdzielającej (warstwa ślizgowa), wysypanie ziemi np. pod zieleń dachową. W strefach brzegowych i narożnych może dojść do wywiania materiałów sypkich. W tych miejscach zaleca się stosowanie wykładziny z płyt betonowych.

Połączenia z izolacją przeciwwodną
Wysokość połączenia powinna wynosić: przy nachyleniu połaci dachowej do 9% (~5°) co najmniej 0,12 m, przy nachyleniu połaci dachowej powyżej 9% (~5°) ok. 0,10 m powyżej pokrycia, powłoki lub warstwy żwiru. W regionach, na których występują intensywne opady śniegu, może być potrzebna większa wysokość połączenia. Pasma połączeń muszą być zabezpieczone przed zsuwaniem. Mocowania wykonuje się w górnym polu krawędzi. Górne wykończenie połączenia musi być zabezpieczone przed deszczem. Przy niezabezpieczonym przed deszczem licowaniu ścian zewnętrznych połączenie musi zostać poprowadzone za licowaniem, przy ścianie, na górze. Przy okapach przegroda pozioma musi być umieszczona nad połączeniem. Przy nierównym murze itp. za pomocą cienkiej, dobrze przylegającej warstwy tynku (ew. cienkiego tynku cementowego) należy przygotować powierzchnię, wzdłuż której będą poprowadzone pionowe izolacje połączenia. Powierzchnie betonowe w strefach połączeń powinny być gładkie i równe oraz nie mogą posiadać gniazd żwirowych, pęknięć, ani wykruszonych krawędzi. Listwy okapowe powinny być mocowane jednym końcem w szczelinę na głębokość co najmniej 1,5 mm oraz tak, aby były nachylone ukośnie do góry. W razie potrzeby należy je zabezpieczyć masą uszczelniającą. Jeśli górna krawędź listwy wygląda jak litera Z, zagięcia nie mogą zostać poprowadzone pod kątem prostym, lecz muszą przebiegać ukośnie, tak aby woda opadowa była odprowadzana na zewnątrz. Listwy mocujące, które jednocześnie przejmują funkcję zabezpieczenia przed deszczem muszą być na tyle sztywne, żeby pasma połączeniowe były dociskane na całej długości listwy. Odstęp mocowań nie powinien wynosić więcej niż 0,20 m. Środki montażowe (np. wkręty ze stali szlachetnej) muszą tkwić na tyle mocno, aby zapewniały stały docisk. Dodatkowe listwy okapowe nad listwami mocującymi zwiększają zabezpieczenie przed deszczem. Przy pionowych szczelinach w strefie połączenia np. szczelinach między prefabrykatami betonowymi albo miejscach wykonania dylatacji konstrukcji budynku, połączenie należy ukształtować w taki sposób, aby możliwe było rozciągniecie powyżej strefy szczeliny. Listwy mocujące nie mogą przebiegać przez szczeliny dylatacyjne. Szczeliny należy zabezpieczyć spoinowaniem, wbudowaniem okapu lub osłony tak, żeby woda opadowa nie mogła dostać się od tyłu do strefy połączenia.

Połączenia przy drzwiach
Drzwi będące dostępem do tarasu oraz połaci dachu muszą nadawać się do łatwego połączenia z izolacją w okolicy progu i słupa drzwiowego. Już podczas projektowania tarasu oraz konstrukcji drzwi należy uwzględnić poniższe wymagania. Wysokość połączenia z reguły powinna wynosić 0,12 m powyżej pokrycia dachu lub warstwy żwiru. Ma to zapobiec dostawaniu się wody przez próg wskutek tworzenia się błota śniegowego, zastoin wody spowodowanych zapchaniem odpływów, ulewnych deszczy, naporu wiatru lub oblodzenia. W wyjątkowych przypadkach możliwe jest obniżenie wysokości połączenia, jeśli zapewniony jest zawsze bezproblemowy odpływ wody w strefie drzwi. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w bezpośredniej bliskości drzwi znajdują się odpływy lub inne urządzenia odprowadzające wodę. W takich wypadkach wysokość połączenia powinna wynosić jednak co najmniej 0,05 m powyżej pokrycia dachu (górny koniec izolacji przeciwwodnej lub odległość od blach połączeniowych pod ramą drzwi). Prowadnica drzwi musi być tak skonstruowana, aby można było umieścić pod nią izolację przeciwwodną lub blachy połączeniowe. Otwory odwadniające szyn zabezpieczających przed deszczem ulewnym lub podobnych elementów muszą odprowadzać wodę na zewnątrz połączenia. Górne końce połączenia lub krawędzie okapników muszą zachodzić na siebie w pionie co najmniej na 30 mm. Słupy drzwiowe muszą być ukształtowane w taki sposób, aby możliwe było połączenie z izolacją na tej samej wysokości. Połączenie przy progach może zostać wykonane przez podciągnięcie izolacji dachu, tak jak w przypadku połączeń ze ścianami lub poprzez wbudowanie drzwiowych blach połączeniowych. Połączenia muszą być poprowadzone za szynami rolet i listew przykrywających. Przy konstrukcjach drzwi z tworzyw sztucznych, połączenie za pomocą materiałów bitumicznych możliwe jest z reguły tylko przy użyciu samoklejących pasm na zimno. Podczas wykonywania takich połączeń za pomocą bitumu rozgrzanego płomieniem lub gorącym powietrzem, nie da się uniknąć deformacji oraz odbarwień części z tworzyw sztucznych. Podciągnięte do góry izolacje muszą być mechanicznie szczelnie przytwierdzone do ramy drzwi, np. przez listwy dociskające itp. Okrycia z blachy przy ramie drzwi muszą być starannie dopasowane do wszystkich narożników.

Otwory spustowe
Wpusty wewnętrznych systemów odwadniania muszą być umieszczone w najniższych punktach połaci dachu oraz ukształtowane w taki sposób, aby izolacja przeciwwodna mogła być z nimi trwale i szczelnie połączona. Minimalna odległość wpustów od nadbudówek dachowych, szczelin oraz innych elementów przenikających izolacje przeciwwodną powinna z reguły wynosić 0,5 m. Poza tym muszą być one tak wbudowane, żeby nie tworzyć pomostów ciepła w konstrukcji dachu. Wpusty dachowe muszą być dostępne dla prac konserwacyjnych. Wpusty należy mocować do podłoża dachu. Kołnierze wpustów powinny być w miarę możliwości zagłębione w podkładzie dachu. Dookoła wpustu nie powinno się stosować zieleni dachowej. Na powierzchniach tarasów należy nad wpustami umieszczać wyjmowalne ruszty. Ruszty trwale związane z pokryciem tarasu nie mogą być jednocześnie przytwierdzone do wpustu. W celu uniknięcia szkód należy zapewnić niezależność przemieszczeń pokrycia tarasu od przemieszczeń wpustu dachowego.

Opr. Andrzej Wdowiak