Ogień nie ma szans
Drewno klejone ma bardzo wysoką odporność ogniową i bez problemu spełnia wymogi normowe w każdej klasie odporności ogniowej, co czyni je szczególnie przydatne przy projektowaniu budynków użyteczności publicznej, gdzie często wymagana jest nawet godzinna odporność. Podczas pożaru, o ile przekroje są właściwie dobrane i jeśli elementy nie znajdują się bezpośrednio w ogniu, płomień gaśnie niemal samoczynnie nie mając się czego „uchwycić”. Wokół nienaruszonego rdzenia elementu nośnego tworzy się zwęglona warstwa zmniejszająca dopływ tlenu i ciepła do rdzenia, co znacznie spowalnia dalsze spalanie. Zwęglona powłoka chroni przed zniszczeniem struktury wewnętrzne elementu konstrukcyjnego, dzięki czemu może długo zachować nośność. Wiele innych materiałów osiąga stan plastyczności, gdy temperatura się podnosi do pewnego poziomu i konstrukcja zawala się pod własnym ciężarem.
Elementy klejone sklasyfikowane są przez Instytut Techniki Budowlanej jako:
• SRO (Słabo Rozprzestrzeniające Ogień) przy grubościach poniżej 12cm
• NRO (Nierozprzestrzeniające Ognia) przy grubościach powyżej 12cm lub poniżej 12cm w wypadku zabezpieczenia środkiem ogniochronnym.
Elementy posiadają klasy odporności ogniowej elementów nośnych niepełniących funkcji oddzielających F 0,5 (R30) i F 1 (R 60) w zależności od przyjętych wymiarów. Odporność ogniową można zwiększać dodając do szerokości 12 cm (NRO) po około 2 cm z każdej strony na 30 min. R – wyraża czas, w którym elementy nośne zachowują nośność ogniową. Przy wymogu klasy F 1 szczególną uwagę należy zwrócić na projektowanie elementów połączeń, które w przypadku złączy stalowych umieszczane są w drewnie. Elementy z drewna można także impregnować preparatami ogniochronnymi.

Po co jeszcze impregnować?
Impregnacja odbywa się w fabryce metodą nakładania powierzchniowego lub inną (według wytycznych producentów impregnatów) na wyraźne życzenie klienta. Impregnowanie przeciwko grzybom, pleśniom i owadom lub ogniochronne, malowanie i lakierowanie dekoracyjne nie jest standardem, tak więc rodzaj impregnacji musi także być wyraźnie określony (odporność ogniową uzyskuje się przez sam przekrój elementu). W Niemczech i krajach Skandynawskich impregnacja elementów znajdujących się wewnątrz budynku nie jest konieczna, gdyż przy pozyskiwaniu, selekcji i obróbce tarcicy przestrzega się określonej technologii, która utrzymuje naturalną odporność drewna na korozję. Argumentem przeciwko chemicznej impregnacji jest też powszechne przekonanie, że może ona być w jakiś sposób szkodliwa dla ludzi (skoro jest trująca dla owadów). Gdy konstrukcja jest dobrze zaprojektowana, znajduje się w zamkniętym, dobrze przewietrzanym budynku, drewno zachowa swoje walory i nośność przez wiele lat. Możliwa jest jedynie zmiana koloru na ciemniejszy. Polski ITB mówi jednak o konieczności stosowania każdorazowo impregnacji przeciwko korozji biologicznej.
Drewno klejone stosowane na zewnątrz, narażone na działanie wody i wpływ czynników atmosferycznych, powinno być zabezpieczone preparatami przeciwko korozji biologicznej w połączeniu ze środkiem zabezpieczającym powierzchnię przed wodą, powinno być także starannie konserwowane przynajmniej raz na kilka lat.
Właściwe drewnu wysychanie w suchych warunkach może powodować powstawanie szczelin na drewnie klejonym, jednakże takie szczeliny czy pęknięcia do głębokości 1/6 szerokości pojedynczego elementu z drewna klejonego nie stanowią zagrożenia dla stateczności elementu z drewna klejonego
Przed powtórnym malowaniem impregnatem należy ustalić, jaki jest skład zastosowanego pierwotnie w zakładzie produkcyjnym środka impregnującego, tak aby skład nowo nakładanego impregnatu nie wywołał nieporządnych skutków.
Powtórna impregnacja będzie najwcześniej wymagana na elementach z drewna klejonego, które są bezpośrednio wystawione na działanie czynników atmosferycznych. Najodpowiedniejszą porą dla impregnacji są miesiące letnie. Podczas malowania impregnatem należy zwrócić szczególną uwagę na to, by środek dotarł do wewnątrz istniejących już szczelin lub pęknięć.

                                                                    Alicja Grześkowiak
                                      Gazeta Przemysłu Drzewnego, listopad 2005
 

powrót

Liczba wyświetleń: 971