Zalety:

trwała konstrukcja , w znacznym stopniu odporna na złe użytkowanie (na przykład cieknące instalacje, nie naprawiona rynna);

ogniotrwałość ze względu na niepalność podstawowych materiałów konstrukcyjnych (oprócz dachów drewnianych); nie należy z tego wyprowadzać wniosku, że domy drewniane są łatwopalne; jeśli chodzi o bezpieczeństwo (zagrożenie pożarem), to odporność ogniowa domów wykonanych w technologii szkieletu drewnianego jest podobna jak murowanych: w jednych i drugich jednakowo dobrze pali się przede wszystkim ich wyposażenie i dobytek; w domach amerykańskich czy "kanadyjczykach" szkielet drewniany chroniony jest płytami gipsowo-kartonowymi i przylegającą ściśle do słupów i belek wełnę mineralną. Pod długotrwałym działaniem ognia w końcu jednak drewno zacznie się tlić, a ściana murowana - nie, jakkolwiek i ona straci na wytrzymałości w wielogodzinnym pożarze;

duże rozpiętości stropów ; wprawdzie dominują stropy rozpiętości do 6 m, ale coraz więcej jest częściowo prefabrykowanych stropów, którymi można przekrywać pomieszczenia o szerokości 7,2 - 7,8 i więcej metrów;

duża akumulacyjność cieplna : nagrzane mury i stropu utrzymują w domu w miarę stałą temperaturę po wyłączeniu ogrzewania lub powietrze na zewnątrz nagle się ochłodzi;

łatwość dostępu do podstawowych materiałów budowlanych : ze względu na dużą popularność tej technologii w Polsce bardzo duża jest liczba hurtowni i składów budowlanych, sprzedających podstawowe materiały konstrukcyjne i izolacyjne;

powszechność w Polsce : technologia murowa stosowana jest u nas od wieków, dlatego też bywa nazywana tradycyjną; popularność tej metody budowania powoduje, że prawie każdy uważa, że potrafi wymurować ścianę, zabetonować fundament lub strop;

możliwość rozciągnięcia budowy w czasie (nawet na kilka lat); zaliczenie tej cechy do zalet wiąże się z powszechnym ciągle jeszcze w Polsce systemem finansowania budowy "z oszczędności" oraz obowiązującym prawem podatkowym.

stosunkowo długi czas budowy : 6 do 12 miesięcy, a nawet dłużej; wprawdzie dzięki sprawnej organizacji można wybudować dom murowany w trzy miesiące, ale ze względu na wilgoć technologiczną związaną z murowaniem, betonowaniem i tynkowaniem itp., nie da się w nim zamieszkać wcześniej niż po co najmniej pół roku od rozpoczęcia budowy (chyba że zdecydujemy się na kosztowne i niezbyt zdrowe dla budynku suszenie dmuchawami);

duży ciężar domu spowodowany stosowaniem do budowy konstrukcji ciężkich materiałów; wiąże się z tym też kosztowny transport materiałów budowlanych na plac budowy oraz uciążliwy transport i manipulowanie materiałami podczas prac budowlanych;

grube ściany zewnętrzne ; ze względu na wymagania co do izolacyjności cieplnej minimalna grubość ścian - zarówno jednorodnych (wykonanych z jednego materiału), jak i warstwowych (składających się co najmniej z warstwy nośnej i izolacyjnej) wynosi 36-38 cm; ściany zewnętrzne składające się dodatkowo z murowanej warstwy elewacyjnej mają grubość minimum 48-50 cm;

trudność wykonania ścian zewnętrznych bez mostków cieplnych, czyli miejsc o słabszej izolacyjności termicznej, przez które łatwiej ucieka z domu ciepło (np. miejsca oparcia stropów na ścianach);

konieczność osuszenia domu z wilgoci technologicznej, pochodzącej z zapraw murarskich i tynkarskich (z okresu murowania i tynkowania ścian) oraz z mieszanek betonowych (z okresu betonowania stropów i wykonywania podkładów podłogowych); wilgoć ta opóźnia też moment rozpoczęcia prac wykończeniowych lub obniża jakość wykończenia domu, jeśli prace te rozpoczęto bez odczekania aż wilgoć technologiczna odeschnie);

pozorna łatwość budowania sprawiająca, że bardzo często ktoś, kto w jednym roku był pomocnikiem murarza, w drugim zakłada własną firmę budowlaną, co oczywiście przynosi opłakane skutki; na szczęście rosnąca świadomość inwestorów i konkurencja na rynku eliminuje tych domorosłych budowniczych;

pracochłonność robót i materiałochłonność ; technologia murowa zużywa (przynajmniej wagowo) dużą ilość materiałów; powinna być z tego powodu droga; to, że tak się nie dzieje jest wynikiem sytuacji na rynku pracy, dużej podaży materiałów budowlanych oraz ograniczonej ze względów finansowych liczby inwestorów;

sezonowość podstawowych prac budowlanych ; prace murowe, betonowanie i tynkowanie można praktycznie prowadzić tylko wtedy, gdy mamy gwarancję, że temperatura nie spadnie poniżej plus 5 st. C;

trudność przebudowy i modernizacji ; zmiana funkcji budynku lub wymiana instalacji na nowoczesne wymagają zwykle dużego zakresu robót rozbiórkowych, które są pracochłonne i kosztowne, a przy tym uniemożliwiają na dłuższy czas w miarę normalne korzystanie z domu.