Warstwę główną można wykonać jako wylewaną. Barwną żywicę miesza się w określonych proporcjach i rozkłada na przygotowanym podłożu za pomocą rakli dystansowej, na której można ustawić grubość wykonywanej warstwy. Najczęściej jest to od 2-3 mm. Tak wylaną posadzkę należy odpowietrzyć wałkiem kolczastym, aby wprowadzone podczas mieszania powietrze mogło się uwolnić.

Żywica i piasek
Drugim przykładem jest warstwa wykonana z mieszanki żywicy oraz piasku kwarcowego rozkładana za pomocą pac stalowych na przygotowanym podłożu, którą następnie obsypuje się piaskiem kwarcowym na tzw. plażę, czyli do wysycenia. Obsypkę można wykonać za pomocą kruszywa barwionego lub naturalnego, po obsypaniu i utwardzeniu nadmiar piasku zostaje zmieciony, a następnie wykonana warstwa zostaje przeszlifowana maszyną z papierem ściernym. Po odpyleniu zostają nałożone warstwy zamykające, opcjonalnie jedna lub dwie, w zależności od stopnia antypoślizgowości.

Antypoślizgowe, gładkie i kolorowe
W przypadku zastosowania barwionego kruszywa warstwy zamykające wykonuje się z bezbarwnej żywicy, natomiast przy naturalnym kruszywie warstwy zamykające wykonuje się z żywic barwionych dostępnych praktycznie we wszystkich kolorach z katalogu RAL. Po wykonaniu pierwszej warstwy zamykającej wykonuje się szlifowanie z odpyleniem, a następnie nanosi się drugą warstwę. Przy tego typu posadzkach można regulować wielkość antypoślizgowości, poprzez zastosowanie kruszywa o określonej granulacji, bądź też ilości zastosowanej żywicy do zamknięcia lub poprzez dobór narzędzia do wykonania tych operacji. Posadzki przemysłowe antypoślizgowe wykonuje się najczęściej w pomieszczeniach mokrych. Należy jednak pamiętać, że są one trudniejsze jeśli chodzi o utrzymanie czystości i wymagają zastosowania odpowiednich specjalistycznych urządzeń myjących. Posadzki o wykończeniu gładkim wykonuje się w pomieszczeniach, gdzie wymagana jest duża sterylność jak również konieczność łatwego utrzymania w czystości. Bardzo często należy znaleźć kompromis pomiędzy antypoślizgowością a łatwością w utrzymaniu w czystości, dlatego też odpowiedni dobór wariantu wykonania warstwy wierzchniej posadzki stanowi o jej trwałości i zadowoleniu z użytkowania. Posadzki z kolorowym kruszywem są estetyczniejsze, można dobrać zestawienie mieszanki kolorowych kruszyw, zastosować łączenie kolorów na np. ciągach komunikacyjnych i nie widać na nich efektów związanych z ich użytkowaniem i naturalnym zużyciem. Posadzki z naturalnym kruszywem zamykane są barwną żywicą, stosowane najczęściej w garażach oraz halach magazynowych. Bardzo ważne jest tutaj wybranie odpowiedniej technologii i koloru, gdyż posadzki te są bardzo intensywnie użytkowane.

Posadzki zacierane
Oprócz technologii zasypywanej wykonuje się również warstwę główną w technologii zacieranej. Mieszankę żywicy oraz kolorowego piasku kwarcowego rozkłada się na zagruntowanej posadzce za pomocą tzw. szuflady, a następnie zagładza za pomocą specjalnej wolnoobrotowej zacieraczki. Posadzka po utwardzeniu zostaje zamknięta bezbarwną żywicą epoksydową, a w wersji matowej pomalowana lakierem poliuretanowym. Posadzki zacierane wykonuje się również z żywic polimerowo-mocznikowych do zastosowań w podwyższonych temperaturach oraz przy dużym obciążeniu mechanicznym, bądź udarowym (np. w masarniach).

Malowanie
Najprostszym rozwiązaniem przy wykonawstwie posadzek jest technologia malowania. Operację tę wykonuje się dwukrotnie, gdzie pierwsze malowanie jest często warstwą gruntującą, a drugie nawierzchniową. Technologia ta stosowana jest najczęściej w garażach lub na mało eksploatowanych powierzchniach jak np. pomieszczenia techniczne w obiektach biurowych. Jest to rozwiązanie najtańsze i najmniej pracochłonne i materiałochłonne wymaga jednak idealnego podłoża.

Zastosowanie i podział
Posadzki przemysłowe mają zastosowanie w przemyśle jak również w budownictwie mieszkaniowym np. garażach, pomieszczeniach technicznych, komórkach lokatorskich. W zależności od wymagań stawianych tego typu posadzkom stosuje się odpowiedni ich rodzaj. Posadzki ze względu na rodzaj zastosowanej żywicy dzielimy na epoksydowe, poliuretanowe, metakrylowe i winyloestrowe. Najczęściej stosowane są żywice epoksydowe. Jednakże gdy w grę wchodzi czas wykonania jednoznaczną przewagę uzyskują żywice matakrylowe, gdzie czas wiązania jest bardzo krótki i praktyczne po dwóch godzinach po ułożeniu ostatniej warstwy można w pełni ją użytkować. Posadzki tego typu wykonuje się najczęściej w obiektach o ruchu ciągłym, gdzie nie można sobie pozwolić na czekanie na związanie poszczególnych warstw. Rozwiązanie to ma jednak wadę polegającą na występowaniu podczas prac z tymi żywicami dosyć intensywnego zapachu. Żywice winyloestrowe z kolei charakteryzują się bardzo wysoką chemoodpornością. Są to materiały dosyć drogie, rzadko stosowane, ale w wielu wypadkach niezastąpione. Posadzki z żywic poliuretanowych stosuje się natomiast w przypadkach, gdzie konieczna jest duża elastyczność żywicy. Mają one zastosowanie na zewnątrz, na przykład na chodnikach obiektów mostowych. Żywice te dodatkowo odporne są na promienie UV, często stosuje się kombinację dwóch rodzajów żywic: epoksydowo-poliuretanowe.

Posadzki ceramiczne
Rozpatrując rozwiązania posadzek przemysłowych należy tu również uwzględnić posadzki z płytek ceramicznych. Posadzki te wykonuje się najczęściej w obiektach, w których wymagana jest duża chemoodporność, a jednocześnie wytrzymałość. Płytki klei się do podłoża, odpowiednio przygotowanego, za pomocą klejów epoksydowych. Prace te można wykonać metodą na tzw. wycisk polegającą na wklejaniu płytek z jednoczesnym fugowaniem za pomocą wyciskanego kleju lub klejeniu płytek na klej epoksydowy lub mineralny, a następnie fugowaniu fugą epoksydową. Z uwagi na cenę płytek, dużą materiałochłonność oraz pracochłonność rozwiązanie to jest dosyć drogie. Posadzki te stosuje się najczęściej w zakładach mleczarskich, gdzie wymagana jest duża chemoodporność oraz praca w systemie mokrym. W przypadku zastosowania cokołów w danym rozwiązaniu, również na cokołach wykonuje się wyżej wymienione warstwy z tych samych materiałów co powierzchnie poziome jednakże z dodatkiem materiałów tiksotropowych.

Nacięcie dylatacji
Ostatnim elementem procesu technologicznego wykonawstwa posadzek przemysłowych jest nacięcie dylatacji przeciwskurczowych. Dylatacje takie wykonuje się najczęściej w polach 6 na 6 metrów. Ich rozmieszczenie często określa również konstrukcja budynku, usytuowanie słupów, odwodnień lub technologii. Dylatacje wypełnia się materiałem elastycznym najczęściej poliuretanowym po uprzednim włożeniu w szczelinę sznura dylatacyjnego o odpowiedniej grubości oraz zagruntowaniu obrzeża szczeliny jednoskładnikowym gruntem poliuretanowym. Posadzki stanowią bardzo ważny element procesu związanego z budową obiektów przemysłowych, dlatego też bardzo ważne jest odpowiednie jej zaprojektowanie, aby wybrane rozwiązanie spełniało wymagane założenia. Drugim elementem jest wykonanie. Przestrzeganie technologii wykonania, zastosowanie odpowiednich materiałów i urządzeń warunkuje długie późniejsze, bezawaryjne jej użytkowanie. Bardzo ważne jest również przestrzeganie przez użytkownika warunków jej eksploatacji, mycia i konserwacji.

Sławomir Leduchowski